Don Andrea Gallo iz Đenove, "sveštenik sa ulice", poznat je po dobrotvornom i mirovnom radu, pomaganju siromašnima i marginalizovanima. Verovatno je još poznatiji po promicanju komunizma, pušenju konoplje i zalaganju za prava homoseksualaca

Andrea Galo je rođen u Đenovi 1928. godine. Sa svojih 20 godina stupio je u red salezijanca, radi pomaganja mladih, naročito siromašnih i napuštenih. Po svršetku gimnazije i studija filozofije u Rimu, 1953. je otišao na misiju u Sao Paolo. Kao sveštenika iznimno osetljivog na nepravdu, vojna hunta ga je već naredne 1954. godine poterala natrag u Italiju, gde je nakon nekoliko godina i službeno zaređen. Kao mladog sveštenika, jedan biskup je pokušao da ga seksualno napadne, o čemu je progovorio godinama potom. Sa 32 godine mu je dodeljena služba u popravnom domu za maloletnike Garaventa gde je postao kapelan. Represivne metode popravnog doma zamenio je pedagoškim pristupom, davši štićenicima slobodu, ali je nakon tri godine smenjen s položaja. 1964. godine je napustio salezijance, jer je "red postao previše institucionaliziran” i sputavao ga je da u potpunosti živi sveštenički poziv.

Po napuštanju reda, nadbiskup Đenove kardinal Siri ga šalje na ostrvce Kapraja, sa manje od 400 stanovnika, da bude zatvorski kapelan. Nakon još par premeštaja, i mnogo optužbi za komunizam, don Galo osniva crkvenu opštinu Sveti Benedikt u Đenovi, gde se posvećuje služenju siromašnima i marginaliziranima. Ubrzo je ovaj italijanski sveštenik postao poznat po svojim nesvakidašnjim stavovima, uključujući zalaganje za reformu crkve, jednakost polova, prava homoseksualaca, legalizaciju marihuane.

Don Galo je 2006. godine učestvovao u kampanji za legalizaciju lakih droga, tokom koje je u znak protesta pušio konoplju u gradskoj skupštini Đenove, zbog čega je bio kažnjen. 2009. godine je sudelovao na Đenova prajdu. U više navrata je osudio stavove katoličke crkve prema homoseksualcima, a 2011. je od italijanske LGBT organizacije proglašen za ličnost godine. Za razliku od mnogih drugih crkvenih visokodostojnika, don Galo kaže:

"Ja te prihvatam takvog kakav si, kao osobu, zato što pre nego što je muško, žensko, homoseksualac ili stranac, čovek je osoba, koja je subjekt autonomije." I dalje kaže: "Ja vidim da kada ispružim ruke, zidovi padaju. Dom znači graditi mostove a ne zidove."

8. decembra 2012. godine, don Andrea Galo je na proslavi 42 godine postojanja opštine Sveti Benedikt, u crkvi Santa Messa u Đenovi, zapevao čuvenu partizansku pesmu „Bella Ciao“, mašući crvenom maramom i praćen horskim pevanjem vernika, čime je postao svetski poznat.



Ovaj katolički sveštenik je marta 2013. godine, nakon ostavke pape Racingera, izjavio da bi bilo divno imati homoseksualnog papu.

"Homoseksualni papa bio bi divna stvar. Postoji jednakost dece Božje. To je suština Evanđelja, mi smo svi sinovi i kćeri Božje. Sveštenik homoseksualac bi trebalo slobodno da izrazi svoj identitet i seksualnost, inače potiskivanje vodi u pedofiliju."

Don Galo veruje da treba dozvoliti ženama da budu sveštenice, jer one nisu inferiorne u odnosu na muškarca. Takođe je pobornik slobodne upotrebe kontraceptivnih sredstava: „Kondome bi trebalo deliti čak i u katoličkim školama, umesto da nam vid zamućuju tabui i dogme“, kaže on.

Galo smatra da je današnja crkva napustila svoju misiju i “zaboravila suberzivnu snagu Evanđelja". On propoveda „Crkvu siromašnih i za siromašne“ i nada se održavanju III vatikanskog koncila, koji bi imao tri glavne teme: siromaštvo Crkve, ukidanje prisilnog celibata i zaređenje žena.

Izvor: E-novine

_________________

Devils Marble EVO, Nautilus Oddy klon, Hercules...
ipv Mini, Kaya lite v2+ klon